mint_tk on Nostr: ...
วันนี้นั่งกินข้าวเที่ยงกับพี่ที่ทำงาน เค้าคุยกันเรื่องมีลูก และเหมือนเดิมเราที่เป็นคนไม่ค่อยพูดก็รับบทผู้ฟังเช่นเคย
อืมมม ทำไมมันยากจริง ๆ เลยน้าาา การจะมีลูกแต่ละคนเนี่ย บทสนทนาประกอบไปด้วยการลาของพี่ผู้ชายท่านนึงเพื่อพาภรรยาไปหาหมอเตรียมทำกิฟต์ (น่าจะพยายามรอบที่ 2) พี่คนนี้อยากมีลูกมาก และค่าใช้จ่ายในการทำกิฟต์แต่ละครั้งก็หลักแสน
คนต่อมาก็ว่าการมีลูกเนี่ยค่าใช้จ่ายมันมหาศาลมาก ทั้งค่าเทอม ค่าทำกิจกรรมนู่นนี่นั่น มีแค่คนเดียวก็จะตายแล้ว
เรื่อยไปถึงกองทุนประกันสังคมที่ไม่รู้จะอยู่ถึงตอนเราเกษียณรึเปล่า ถึงได้มาก็แค่ไม่กี่พันต่อเดือน ถึงตอนนั้นก็คงไม่พอ
พี่อีกคนก็ว่าคุณพ่อป่วยเป็นอัลไซเมอร์ เหนื่อยทั้งหาเงินรักษาและดูแล เพราะอย่างที่รู้ ๆ กันว่าผู้ป่วยอัลไซเมอร์นั้นอารมณ์แปรปรวน เดี๋ยวจำได้เดี๋ยวจำไม่ได้ เป็นคนแก่ที่กลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง อาละวาดทีก็เรี่ยวแรงเยอะ เหนื่อยกว่าเลี้ยงเด็ก จะส่งไปโรงพยาบาลเฉพาะทางให้ช่วยดูแลระหว่างเวลางานก็แพงมาก
ต่อมาเป็นเรื่องการุณยฆาตที่พี่คนเดิมพูดขึ้นมาว่าถ้าตัวเองป่วยแล้วดูแลไม่ได้ก็สั่งเสียคนในครอบครัวไว้แล้วว่าเอาเงินก้อนสุดท้ายที่เค้าเก็บมาระหว่างการทำงานส่งไปสวิสไปดำเนินเรื่องทำการุณยฆาตเลย จะได้ไม่เป็นภาระ
พี่อีกคนแย้งว่าตอนมันยังไม่เกิดขึ้นจริงเนี่ยมันก็ง่ายแหละทุกคนในครอบครัวก็เห็นดีเห็นงาม แต่พอเกิดจริงขึ้นมา แต่ละคนก็อยากยื้อเอาไว้ คล้าย ๆ ที่คุยกันก่อนว่าถ้านอนเป็นผักแล้วให้ถอดเครื่องช่วยหายใจกันเลย แต่เอาเข้าจริงมันจะเกิดความกตัญญูฉับพลันและมีความหวังขึ้นมาว่าขออีกนิด ๆ สุดท้ายก็ทำใจตามที่ตกลงกันไว้ไม่ได้
อีกคนเสริมว่าอยากได้แบบญี่ปุ่นที่เริ่มเก็บเงินเพื่อตอนเกษียณจะไปอยู่บ้านพักคนชราที่จองไว้ ส่วนอีกคนก็เสริมว่าเล็ง ๆ reverse mortgage ไว้ อีกคนว่าธุรกิจนี่น่าจะบูมแต่ต้องให้หน่วยงานรัฐหรือโรงพยาบาลเป็นฝ่ายทำ (ไอ้เราก็... มันคงไม่ดีตลอดไปหรอก เหมือนโรงพยาบาลนึงที่เคยออกแพ็คเกจตลอดชีพมาไม่นานก็ยกเลิก มันทำไม่ได้หรอกประมาณการเงินเฟ้อยากจะตาย มีแต่เจ๊ง แถมดีไม่ดี มันน่าจะเป็น topic ที่มิจฉาชีพเอาไปหลอกเงินมาลงทุนบ้านพักคนชรา อนาคตที่สดใสในวัยแก่อีกต่างหาก ล้มมาทีคงคล้ายดิ ไอค่อน โดนต้มกันทั้งประเทศ ไม่ก็แบบ 1MDB)
ชีวิตมันยากจังวุ้ย ไม่รู้ทำไมตอนเราเด็ก ๆ บทสนทนาแบบนี้ไม่ค่อยได้ยินกัน หรือสังคมเราอาจกว้างขึ้นก็ได้มั้ง ความขมขื่นของวัยผู้ใหญ่ก็เริ่มมีบทบาทมากขึ้นกับเรา ทำอะไรมันต้องคิดเยอะจนวิตกจริตกันไปหมดแล้ว และทำไมสมัยนี้มันมีลูกกันยากจังนะ สุขภาพไม่พร้อม เวลาไม่ได้ พอมีก็มานั่งกังวลเรื่องค่าใช้จ่ายอีก พอแก่ตัวก็กังวลเรื่องสุขภาพและเงินจะพอใช้กันมั้ย
มนุษย์เราเป็นสิ่งมีชีวิตที่สร้างเรื่องให้ตัวเองและคนรอบข้างได้กังวลในทุกช่วงเวลาของชีวิตซะจริง
#Siamstr #Life #Office #LunchTopic
Published at
2024-11-05 15:11:40Event JSON
{
"id": "00b8f64315ba2940ebc466986f8dc20a04733b4c1e356a4ceaba05def9d3daa8",
"pubkey": "0a56ac4dca1809165d4aff791092fb5120dcbdf9e5f7b769b42ee7942d6c95b5",
"created_at": 1730819500,
"kind": 1,
"tags": [
[
"t",
"siamstr"
],
[
"t",
"life"
],
[
"t",
"office"
],
[
"t",
"lunchtopic"
],
[
"nonce",
"1162",
"8"
]
],
"content": "วันนี้นั่งกินข้าวเที่ยงกับพี่ที่ทำงาน เค้าคุยกันเรื่องมีลูก และเหมือนเดิมเราที่เป็นคนไม่ค่อยพูดก็รับบทผู้ฟังเช่นเคย\n\nอืมมม ทำไมมันยากจริง ๆ เลยน้าาา การจะมีลูกแต่ละคนเนี่ย บทสนทนาประกอบไปด้วยการลาของพี่ผู้ชายท่านนึงเพื่อพาภรรยาไปหาหมอเตรียมทำกิฟต์ (น่าจะพยายามรอบที่ 2) พี่คนนี้อยากมีลูกมาก และค่าใช้จ่ายในการทำกิฟต์แต่ละครั้งก็หลักแสน\n\nคนต่อมาก็ว่าการมีลูกเนี่ยค่าใช้จ่ายมันมหาศาลมาก ทั้งค่าเทอม ค่าทำกิจกรรมนู่นนี่นั่น มีแค่คนเดียวก็จะตายแล้ว\n\nเรื่อยไปถึงกองทุนประกันสังคมที่ไม่รู้จะอยู่ถึงตอนเราเกษียณรึเปล่า ถึงได้มาก็แค่ไม่กี่พันต่อเดือน ถึงตอนนั้นก็คงไม่พอ\n\nพี่อีกคนก็ว่าคุณพ่อป่วยเป็นอัลไซเมอร์ เหนื่อยทั้งหาเงินรักษาและดูแล เพราะอย่างที่รู้ ๆ กันว่าผู้ป่วยอัลไซเมอร์นั้นอารมณ์แปรปรวน เดี๋ยวจำได้เดี๋ยวจำไม่ได้ เป็นคนแก่ที่กลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง อาละวาดทีก็เรี่ยวแรงเยอะ เหนื่อยกว่าเลี้ยงเด็ก จะส่งไปโรงพยาบาลเฉพาะทางให้ช่วยดูแลระหว่างเวลางานก็แพงมาก \n\nต่อมาเป็นเรื่องการุณยฆาตที่พี่คนเดิมพูดขึ้นมาว่าถ้าตัวเองป่วยแล้วดูแลไม่ได้ก็สั่งเสียคนในครอบครัวไว้แล้วว่าเอาเงินก้อนสุดท้ายที่เค้าเก็บมาระหว่างการทำงานส่งไปสวิสไปดำเนินเรื่องทำการุณยฆาตเลย จะได้ไม่เป็นภาระ\n\nพี่อีกคนแย้งว่าตอนมันยังไม่เกิดขึ้นจริงเนี่ยมันก็ง่ายแหละทุกคนในครอบครัวก็เห็นดีเห็นงาม แต่พอเกิดจริงขึ้นมา แต่ละคนก็อยากยื้อเอาไว้ คล้าย ๆ ที่คุยกันก่อนว่าถ้านอนเป็นผักแล้วให้ถอดเครื่องช่วยหายใจกันเลย แต่เอาเข้าจริงมันจะเกิดความกตัญญูฉับพลันและมีความหวังขึ้นมาว่าขออีกนิด ๆ สุดท้ายก็ทำใจตามที่ตกลงกันไว้ไม่ได้\n\nอีกคนเสริมว่าอยากได้แบบญี่ปุ่นที่เริ่มเก็บเงินเพื่อตอนเกษียณจะไปอยู่บ้านพักคนชราที่จองไว้ ส่วนอีกคนก็เสริมว่าเล็ง ๆ reverse mortgage ไว้ อีกคนว่าธุรกิจนี่น่าจะบูมแต่ต้องให้หน่วยงานรัฐหรือโรงพยาบาลเป็นฝ่ายทำ (ไอ้เราก็... มันคงไม่ดีตลอดไปหรอก เหมือนโรงพยาบาลนึงที่เคยออกแพ็คเกจตลอดชีพมาไม่นานก็ยกเลิก มันทำไม่ได้หรอกประมาณการเงินเฟ้อยากจะตาย มีแต่เจ๊ง แถมดีไม่ดี มันน่าจะเป็น topic ที่มิจฉาชีพเอาไปหลอกเงินมาลงทุนบ้านพักคนชรา อนาคตที่สดใสในวัยแก่อีกต่างหาก ล้มมาทีคงคล้ายดิ ไอค่อน โดนต้มกันทั้งประเทศ ไม่ก็แบบ 1MDB)\n\nชีวิตมันยากจังวุ้ย ไม่รู้ทำไมตอนเราเด็ก ๆ บทสนทนาแบบนี้ไม่ค่อยได้ยินกัน หรือสังคมเราอาจกว้างขึ้นก็ได้มั้ง ความขมขื่นของวัยผู้ใหญ่ก็เริ่มมีบทบาทมากขึ้นกับเรา ทำอะไรมันต้องคิดเยอะจนวิตกจริตกันไปหมดแล้ว และทำไมสมัยนี้มันมีลูกกันยากจังนะ สุขภาพไม่พร้อม เวลาไม่ได้ พอมีก็มานั่งกังวลเรื่องค่าใช้จ่ายอีก พอแก่ตัวก็กังวลเรื่องสุขภาพและเงินจะพอใช้กันมั้ย\n\nมนุษย์เราเป็นสิ่งมีชีวิตที่สร้างเรื่องให้ตัวเองและคนรอบข้างได้กังวลในทุกช่วงเวลาของชีวิตซะจริง\n#Siamstr #Life #Office #LunchTopic",
"sig": "e50bcc3ae4c0d65b95412314a13be01e9a6389e6fb69fea8c42feb408f5feb2b31abeaaf39bf0b471e9a91294accbc9b67ce8c0abc552a148afd7d41a6ccb014"
}